Nadat de uit Leeds afkomstige Pigeon Detectives in 2007 doorbraken bij het grote publiek met debuutalbum Wait For Me waren ze niet weg te denken uit het live circuit. Elk festival, binnen- en buitenland werd aangedaan en de makkelijk-in-het-gehoor liggende gitaarmuziek van de Britten sloeg aan bij het publiek. Catchy en toegankelijke nummers als ‘I Found Out’, ‘I’m Not Sorry’ en ‘Romantic Type’ plus een zeer energieke frontman; tel uit je winst.
Vijf jaar later, drie albums verder en de balans kan opgemaakt worden. Het succes van Wait For Me is met de twee opvolgers ervan niet meer geëvenaard en de band is in de vergetelheid geraakt. De nummers zijn leuk, maar voor even, en de band mist een eigen gezicht. Met deze gedachte stapte ondergetekende maandagavond Tivoli De Helling in.
De bevriende band The Chevin mag openen. Ze beschikken over een goede zanger die de lange uithalen met gemak haalt maar de muziek lijkt te veel op elkaar en de band weet de aandacht niet goed vast te houden.
Snel door naar de hoofdact. Om half tien betreedt The Pigeon Detectives het podium, ze knallen er in met ‘I Found Out’ en de toon voor de avond is gelijk gezet.
Bowman vliegt over het podium, springt vanaf het drumstel en monitor en laat zijn microfoon flink zwaaien. Dit, plus de krullen doet hem sterk denken aan The Who zanger Roger Daltrey.
Het enthousiasme en energieke gedrag van Bowman slaat over op het publiek en na enkele nummers is het een feestje in De Helling. Het publiek geniet zichtbaar van de no-nonsense muziek en springt er op los.
Gedurende de set worden nummers van de drie albums afgewisseld. Al snel wordt duidelijk dat de energie en de herkenning van het publiek vooral opleeft bij het oudere werk; vooral bij het materiaal van Wait For Me. Tevens het sterkste album en waarvan de meeste nummers op de setlist staan.
The Pigeon Detectives, a set on Flickr.
Om het feestje nog completer te maken, springt Bowman het publiek in en crowdsurft even de zaal door. Als bij ’I’m Not Sorry’ het publiek ook mee mag doen op het podium is het feestje helemaal compleet.
Dat de band geen echte hits meer scoort, en dat de albums geen potten breken, wordt duidelijk als Bowman ons verteld dat de band in de herfst weer terug komt; of we dan ook allemaal een vriend of vriendin meenemen. The Pigeon Detectives mist een eigen gezicht. Maar ach, met zo’n liveshow is dat alleen maar bijzaak.
